رفتن به محتوای اصلی

شما اینجا هستید

هیأت رئیسه مجلس فرصتی برای اصلاح طلبان

۲۱:۰۶ - ۲۰۱۶/۰۶/۱۲
احسان زارعیان

هیأت رئیسه مجلس فرصتی برای اصلاح طلبان

فعال فرهنگی اجتماعی

برخی تصور می‌کنند که لیست امید شکست خورده است و برخی دیگر، تنها دقایقی پس از اتمام انتخاب رئیس مجلس، حمله به اصلاح طلبان را آغاز کردند و در فضاهای مجازی و رسانه‌های رسمی به لیست امید تاختند. این مسائل تنها یک روی سکه بود و انتخابات هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی برای اصلاح طلبان روی دیگری نیز داشت. در این انتخاب هرچند که مطلوب اصلاحات برآورده نشد اما پیام‌های شیرینی برای اصلاح طلبان در آن نهفته بود.

از همان اولین روزهایی که زمزمه انتشار لیست فراگیری به نام «امید» مطرح شد، هیچ کس واضح و روشن نمی دانست که خروجی این لیست آیا تمام و کمال مطلوب جریان اصلاحات خواهد بود، یا اساساً این لیست حاصل تعامل جریان های میانه‌رو با اصلاح طلبان است.در واقع پس از عبور تعداد اندکی از اصلاح طلبان شناخته شده از فیلتر شورای نگهبان، راهی به جز تعامل و ائتلاف با جریان میانه برای اصلاح طلبان باقی نمانده بود.  این در حالی بود که کسانی هم که خروجی نهایی و تایید شده شورای نگهبان بودند، نیروهای درجه دو و سه جریان اصلاحات محسوب می شدند. پس نتیجه این شد که اصلاح طلبان تایید شده و نیروهای حامی میانه رو و حامی دولت در یک سبد قرار گرفته، لیست امید شکل گرفت.

جامعه اما تصوری مغایر با واقعیت از لیست امید داشت. تلقی ایجاد شده از لیست امید، در ذهنیت غالب جامعه این بود که افراد حاضر در آن متعلق به جریان اصلاحات می باشند. رفته رفته و در واپسین روزهای منتهی به انتخابات، بیشتر و بیشتر گسترش می یافت. اگرچه در اکثر فرآیندهای تبلیغاتی عبارت «ائتلاف اصلاح طلبان و حامیان دولت» نمود داشت، اما حمایت های شاخص سران اصلاحات، تصور عمومی را به گونه ای دیگر رقم زده بود.این تصور پس از انتخابات نیز وجود داشت. با اعلام نتایج، آمارهای متفاوتی از راه یافتگان لیست امید به مجلس ارائه می شد. کما اینکه در یکی دو حوزه انتخابیه، کاندیدای لیست امید و جریان اصولگرایی، یکی بود. چنین شد که حتی با اعلام نتایج انتخابات، اصلاح طلبان به درستی نمی دانستند که دست برتر را در مجلس دهم دارا خواهند بود یا خیر.

شاید به یقین بتوان گفت که تشکیل فراکسیون امید با ۱۵۸ عضو در هفته های منتهی به آغاز مجلس نیز نتوانست جریان اصلاحات را به پیروزی نسبی در انتخابات مجلس دهم برساند. برای جریانی که مدت زیادی از متن قدرت و تاثیرگذاری های کلان دور مانده بود و سهمی از مناسبات قدرت نداشت، شناخت ظرفیت کنونی و نیروهای خالص خود، اهمیت به سزایی داشت. بی شک بهترین فرصت شناخت این ظرفیت انتخابات هیات رئیسه مجلس بود. جایی که یک نیروی اعتدالی و یک نیروی اصلاح طلب (هر دو از لیست امید) در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. این یک معیار مناسب برای سنجش نیروهای حاضر در مجلس بود.

نتیجه حاصل از انتخاب رئیس مجلس، فرصتی کتمان ناپذیر برای اصلاح طلبان به همراه داشت. رای ۱۰۳ نفر از نمایندگان به دکتر محمدرضا عارف، کاندیدای اصلاح طلبان در لیست امید، نشان داد که ۱۰۳ نیروی شفاف و کاملا متعلق به جریان اصلاح طلبی در مجلس دهم حاضر است. شاید نتیجه ی اصلی، یعنی انتخاب رئیس مجلس، باب میل آنها نبود، اما نتیجه دیگری که در واقع شناخت نیروهای واقعی اصلاح طلبان بود، ارزشی کمتر از ریاست نداشت. کما اینکه سایر نیروهای لیست امید نیز که به طرف مقابل رای داده اند، در تصمیم گیری های کلان با این جریان همراه و هم سو خواهند بود. در سایر امور و تصمیم گیری های مجلس نیز بیش از یک سوم مجلس در اختیار آنها خواهد بود. سهمی که برای بازگشت به قدرت، سهم قابل توجهی به حساب می آید و حضور اصلاح طلبان را در متن قدرت و سیاست گذاری های کشور اعلام خواهد کرد.

پرسش زد اسپم
کد زیر را وارد کنید.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.